ആര്ക്ക് എവിടെ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയെന്നാ? രാഷ്ട്രീയക്കാര്ക്ക് അഴിഞാടാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, അല്ലാതെന്താ? വെള്ളക്കാരന്്റെ കയ്യില് നിന്ന് വെള്ളക്കാരന്്റെ (വെള്ള ഖദറുകാരന്റെ ) കയ്യിലോട്ട് ഒരു വെച്ച് മാറ്റം അതല്ലേ നടന്നുള്ളൂ...
വീട്ടില് വിറകു ഇറക്കണമെങ്കില് യൂനിയന്കാര് സമ്മതിക്കണം...അതിനു പോലും എനിക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല...
മകന് പ്ലസ് ടൂ വിനു ചേരാന് പോവുമ്പോള് എവിടെ പഠിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് സര്ക്കാരിന്റെ ഏകജാലകം..
പറമ്പിലെ റബര് വിറ്റാല് കിട്ടുന്ന വില തീരുമാനിക്കുന്നത് ആസിയാന് രാജ്യങ്ങള്...
ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യം സുരക്ഷക്ക് ആയുധം ഉണ്ടാക്കിയാല് അത് അമേരിക്കന് മുതലാളി വന്നു കണ്ട് ഓക്കേ പറയണം...
സ്വാതന്ത്ര്യം... ഒലക്കേടെ മൂട്....
പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ...
എനിക്ക് എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് വിളിച്ചു പറയാന് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്നത് ഞാന് നിഷേധിക്കുന്നില്ല... പക്ഷെ ഒരു സാധാരണ ഇന്ത്യന് പൌരനു ശരിക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടോയെന്നത് ചിന്തനീയമാണ്... ഞാന് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച ചില സാഹചര്യങ്ങള് സത്യമല്ലാതാവുന്നുണ്ടോ, എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ??
എല്ലാം നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ തെറ്റായ സമവാക്യങ്ങള് കൊണ്ടാവാം... അതോ അമിത സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിക്കുന്ന ചിലര് മൂലമാവാം...
രാഷ്ട്രീയക്കാര് വിചാരിച്ചാല് എന്തും നടക്കും... സാധാരണക്കാരന് ന്യായമായിട്ടുല്ലത് പോലും നടന്നു കിട്ടണമെങ്കില് നടന്നു നടന്നു കാലു തേഞ്ഞു... അവസാനം കൈക്കൂലിയും കൊടുക്കണം... ഇതേ അമിത രാഷ്ട്രീയം നമ്മുടെ ഓരോ ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളിലും ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു... യൂണിയനുകള് സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിനു മേല് ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു... ഇല്ലായെന്ന് പറയാമോ, ചങ്ങാതിമാരെ?
മകനെ പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സ്ഥാപനം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവകാശം സര്ക്കാരിനാനെന്കില് എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തില് കത്തി വെയ്കുകയല്ലേ?
നമ്മുടെ നാണ്യ വിളകള് നശിക്കുമ്പോള് അതിലും വില കുറച്ചു ആസിയാന് രാജ്യങ്ങളില് നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യാന് തയ്യാറാവുന്ന സര്ക്കാര് അതിനുണ്ടാക്കിയ കരാര് പരസ്യമായ ഒരു ചര്ച്ചക്ക് പോലും വിധേയമാക്കാന് മടിക്കുന്നു? പാവപ്പെട്ട കര്ഷകന്റെ പള്ളക്കടിക്കുന്ന ഈ വികസനം ആണോ ഒരു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര? അതോ മാറി മാറി ഭരിക്കുന്ന സര്ക്കാരുകള് വെള്ളം ചേര്ത്ത സ്വാതന്ത്ര്യമാണോ പ്രശ്നം?
പാവപ്പെട്ടവന്റെതിലും മുകളില്, രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷ പോലും അമേരിക്കന് സാമ്രാജ്യത്തിനു അടിയറ വെയ്കുന്ന ഒരു സര്കാരല്ലേ ഭരിക്കുന്നത്... എന്തൊക്കെയാണ് അമേരിക്കയുമായി ഒപ്പിട്ടിരിക്കുന്നത് ഭരണ കക്ഷിയിലെ തന്നെ എത്ര നേതാക്കന്മാര്ക്ക് അറിയാം?
പിന്നെ ഞാന് തീരുമാനിചിട്ടിട്ടുണ്ട്... ഗള്ഫില് നിന്ന് നാട്ടില് ചെല്ലുമ്പോള് ...ഒരു ഖദറും ഇട്ടുകൊണ്ട് ഇറങ്ങാന്... ഒരു സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യന് ആവാന്... പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എന്തും ചെയ്യാമല്ലോ...
"Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness." - Frank Tyger
Tuesday, August 18, 2009
Tuesday, August 11, 2009
A Time Bomb We Await
Tehelka - India's Independent Weekly News Magazine
NITYANAND JAYARAMAN
Independent journalist
Hillary Clinton was here to urge a dangerous deal — that the US never has to clean up another Bhopal mess
THE FALLOUT of Hillary Clinton’s recent visit to India could be dangerously nuclear, literally. Clinton’s India visit had an important agenda – to urge India to pass a law to ensure that a Bhopallike disaster does not trouble its victims for as long as the 25-year-old tragedy has. There is one twist, though. Bhopalis are not the subject of this proposed legislation. Rather, the ‘victims’ that the two Governments are committed to helping are US multinationals like GE that are champing at the bit to supply nuclear equipment and lure India’s $175 billion nuclear market. India expects to set up 40,000 MW of nuclear power plants over the next 20 years.
The poor little rich American corporations are petulant. State-owned companies like France’s Areva SA and Russia’s Rusatom are already in the race to supply equipment to India. But private sector players like GE and Toshiba Westinghouse say they will not invest until India ratifies the Convention on Supplementary Compensation for Nuclear Damage (CSCNL) and installs a domestic civilian nuclear liability regime. They want no part of the liabilities arising out of a Bhopal-like disaster. Rather, they say, the entire liability in the event of a catastrophe should be borne solely by the Indian operator of the facility. Like his predecessor, President Obama is pushing India to guarantee that the Union Carbides of the nuclear world suffer no losses regardless of the role that may have been played by their equipment or technology in causing the disaster.
Exclusive liability for operators of facilities and supplier immunity may have been the norm in earlier nuclear liability conventions adopted by some nations. “But then, no other nation has suffered a Bhopal like disaser,” states Kanyakumari-based anti-nuke activist S.P. Udayakumar. Indeed, Union Carbide’s decision to deploy flawed design and untested technology contributed substantially to the magnitude of the disaster.
An unnamed minister quoted in a June 27 Business Standard article says the Government has a draft nuclear liability bill ready. “What this will do is indemnify American companies so that they don’t have to go through another Union Carbide in Bhopal,” he said. Local operators, on the other hand, will have to raise $450 million up-front to cover post-disaster compensation costs. Additional costs will have to be borne by Indian taxpayers. The Price-Andersen Act in the US also imposes a similar burden on the American taxpayer. According to Cato Institute, the free market think-tank, this could translate into a subsidy of 2 to 3 US cents for every unit of electricity generated. Another estimate places the annual subsidy extended by the Price Andersen Act to the industry at about $3 billion.
Ironically, the liability cap — $450 million — is exactly what Union Carbide paid for the Bhopal disaster. Whittled down from the original $3 billion that the Government estimated as the cost of compensation, the final settlement when spread across 6 lakh victims amounted to a paltry $500 per victim – insufficient even to cover a year’s medical bills, leave alone pay for treating sick children born after the disaster.
BHOPAL ACTIVISTS are “disgusted” by the attitudes of the Indian and US Governments. “A nuclear disaster will have far greater impact than Bhopal had. Environmental contamination will spread farther. Bhopal has taught us that $450 million is woefully inadequate to deal with a disaster’s fallouts,” said Rachna Dhingra of The Bhopal Group for Information and Action. In 2006 and 2008, Bhopal survivors, including children, walked 800 km to Delhi to demand for economic, medical and environmental rehabilitation, provision of clean drinking water, and punishment of the guilty corporations from the Prime Minister. On both occassions, the PM conceded the demands, albeit after making them wait for months on the streets of Jantar Mantar, and suffer police torture. Till date, he has not delivered on his promises.
Contrast this with the speed at which the UPA and the US Governments are moving to appease corporate interests. During his visit to Washington in March 2009, India’s special envoy Shyam Saran told the Americans that progress was being made on the liability law. In April, he said the internal processes for India’s accession to the CSCNL were complete and promised that the law would be enacted after the national elections. During Clinton’s visit, this was a significant point on the agenda.
A panel discussion organised on the eve of Clinton’s visit to New Delhi was openly critical of the proposed liability regime. But the organisers – the Coalition for Nuclear Disarmament and Peace and the International Campaign for Justice in Bhopal – clearly stated that they were not opposed to the concept of a liability regime. “But such a law should be informed by the experiences of disaster victims, rather than be influenced by the interests of corporate perpetrators of such disasters,” a statement by the two organisations clarified.
Such progressive legislation is not without precedent. Post-Chernobyl, the trend in civilian nuclear liability law began tilting towards unlimited liability, and non-exclusive liability. Non-exclusive liability would allow victims to recover compensation from operators under dedicated nuclear liability laws, even while keeping their options open to asserting claims from other defendants under other statutes such as product liability laws. Countries like Japan, Austria, Germany and Switzerland have already done away with the cap on liability.
India is asking future victims to make do with a little compensation from their own tax money
Austria, through a 1999 law, additionally opened up liability to suppliers and service providers. None of these countries have ratified any of the international conventions relating to liability because these laws do not adequately address victims’ needs.
India’s liability bill is likely to be modeled after a draft prepared by FICCI’s nuclear task force, comprising key beneficiaries namely NPCIL, Tata, Reliance, Larsen & Toubro and Gammon India. Strangely, all this talk about disaster liability, and the normal tone in which these discussions are being held hides a sinister possibility: That despite all assurances given by India’s nuclear proponents that a nuclear disaster will not happen, the fact is that the nuclear industry is already negotiating to cut its losses in the event of a such a calamity. Private industries want the business, but don’t want to bear the risks. The Indian nuclear establishment wants the technology, even if it means exposing Indians to the risk of being hurt by a nuclear disaster. Even worse, it is asking future victims to make do with what little compensation may be on offer from their own tax money in order to ensure that private equipment suppliers are not inconvenienced. If these are the costs, is nuclear power even worth it?
Jayaraman is a journalist and activist volunteering with the International Campaign for Justice in Bhopal
NITYANAND JAYARAMAN
Independent journalist
Hillary Clinton was here to urge a dangerous deal — that the US never has to clean up another Bhopal mess
THE FALLOUT of Hillary Clinton’s recent visit to India could be dangerously nuclear, literally. Clinton’s India visit had an important agenda – to urge India to pass a law to ensure that a Bhopallike disaster does not trouble its victims for as long as the 25-year-old tragedy has. There is one twist, though. Bhopalis are not the subject of this proposed legislation. Rather, the ‘victims’ that the two Governments are committed to helping are US multinationals like GE that are champing at the bit to supply nuclear equipment and lure India’s $175 billion nuclear market. India expects to set up 40,000 MW of nuclear power plants over the next 20 years.
The poor little rich American corporations are petulant. State-owned companies like France’s Areva SA and Russia’s Rusatom are already in the race to supply equipment to India. But private sector players like GE and Toshiba Westinghouse say they will not invest until India ratifies the Convention on Supplementary Compensation for Nuclear Damage (CSCNL) and installs a domestic civilian nuclear liability regime. They want no part of the liabilities arising out of a Bhopal-like disaster. Rather, they say, the entire liability in the event of a catastrophe should be borne solely by the Indian operator of the facility. Like his predecessor, President Obama is pushing India to guarantee that the Union Carbides of the nuclear world suffer no losses regardless of the role that may have been played by their equipment or technology in causing the disaster.
Exclusive liability for operators of facilities and supplier immunity may have been the norm in earlier nuclear liability conventions adopted by some nations. “But then, no other nation has suffered a Bhopal like disaser,” states Kanyakumari-based anti-nuke activist S.P. Udayakumar. Indeed, Union Carbide’s decision to deploy flawed design and untested technology contributed substantially to the magnitude of the disaster.
An unnamed minister quoted in a June 27 Business Standard article says the Government has a draft nuclear liability bill ready. “What this will do is indemnify American companies so that they don’t have to go through another Union Carbide in Bhopal,” he said. Local operators, on the other hand, will have to raise $450 million up-front to cover post-disaster compensation costs. Additional costs will have to be borne by Indian taxpayers. The Price-Andersen Act in the US also imposes a similar burden on the American taxpayer. According to Cato Institute, the free market think-tank, this could translate into a subsidy of 2 to 3 US cents for every unit of electricity generated. Another estimate places the annual subsidy extended by the Price Andersen Act to the industry at about $3 billion.
Ironically, the liability cap — $450 million — is exactly what Union Carbide paid for the Bhopal disaster. Whittled down from the original $3 billion that the Government estimated as the cost of compensation, the final settlement when spread across 6 lakh victims amounted to a paltry $500 per victim – insufficient even to cover a year’s medical bills, leave alone pay for treating sick children born after the disaster.
BHOPAL ACTIVISTS are “disgusted” by the attitudes of the Indian and US Governments. “A nuclear disaster will have far greater impact than Bhopal had. Environmental contamination will spread farther. Bhopal has taught us that $450 million is woefully inadequate to deal with a disaster’s fallouts,” said Rachna Dhingra of The Bhopal Group for Information and Action. In 2006 and 2008, Bhopal survivors, including children, walked 800 km to Delhi to demand for economic, medical and environmental rehabilitation, provision of clean drinking water, and punishment of the guilty corporations from the Prime Minister. On both occassions, the PM conceded the demands, albeit after making them wait for months on the streets of Jantar Mantar, and suffer police torture. Till date, he has not delivered on his promises.
Contrast this with the speed at which the UPA and the US Governments are moving to appease corporate interests. During his visit to Washington in March 2009, India’s special envoy Shyam Saran told the Americans that progress was being made on the liability law. In April, he said the internal processes for India’s accession to the CSCNL were complete and promised that the law would be enacted after the national elections. During Clinton’s visit, this was a significant point on the agenda.
A panel discussion organised on the eve of Clinton’s visit to New Delhi was openly critical of the proposed liability regime. But the organisers – the Coalition for Nuclear Disarmament and Peace and the International Campaign for Justice in Bhopal – clearly stated that they were not opposed to the concept of a liability regime. “But such a law should be informed by the experiences of disaster victims, rather than be influenced by the interests of corporate perpetrators of such disasters,” a statement by the two organisations clarified.
Such progressive legislation is not without precedent. Post-Chernobyl, the trend in civilian nuclear liability law began tilting towards unlimited liability, and non-exclusive liability. Non-exclusive liability would allow victims to recover compensation from operators under dedicated nuclear liability laws, even while keeping their options open to asserting claims from other defendants under other statutes such as product liability laws. Countries like Japan, Austria, Germany and Switzerland have already done away with the cap on liability.
India is asking future victims to make do with a little compensation from their own tax money
Austria, through a 1999 law, additionally opened up liability to suppliers and service providers. None of these countries have ratified any of the international conventions relating to liability because these laws do not adequately address victims’ needs.
India’s liability bill is likely to be modeled after a draft prepared by FICCI’s nuclear task force, comprising key beneficiaries namely NPCIL, Tata, Reliance, Larsen & Toubro and Gammon India. Strangely, all this talk about disaster liability, and the normal tone in which these discussions are being held hides a sinister possibility: That despite all assurances given by India’s nuclear proponents that a nuclear disaster will not happen, the fact is that the nuclear industry is already negotiating to cut its losses in the event of a such a calamity. Private industries want the business, but don’t want to bear the risks. The Indian nuclear establishment wants the technology, even if it means exposing Indians to the risk of being hurt by a nuclear disaster. Even worse, it is asking future victims to make do with what little compensation may be on offer from their own tax money in order to ensure that private equipment suppliers are not inconvenienced. If these are the costs, is nuclear power even worth it?
Jayaraman is a journalist and activist volunteering with the International Campaign for Justice in Bhopal
Saturday, June 13, 2009
ഗോപന്റെ വിശദീകരണങ്ങള്...എന്റെയും...
ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ സീ പീ എമ്മിന്റെ പരാജയത്തെ പറ്റിയുള്ള ഗോപകുമാര് എന് കുറുപ്പിന്റെ വിശദീകരണങ്ങളും ... എന്റെ കമന്റുകളും!
സുഹൃത്തുക്കളേ..!! എഴുതുന്നില്ല എന്നു തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു..!! പക്ഷേ എഴുതുവാതിരിക്കാന് വയ്യാത്ത സ്ഥിതി വിശേഷമാണിപ്പോള് കാണുന്നത്..!! പാര്ട്ടിയുടെ സംസ്ഥാന സെക്രെട്ടറി ഒരു അഴിമതികേസില് ഭാഗമാകുകയും അതു വഴി ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലൂടെ പാര്ട്ടി കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലമാണല്ലോ ഇത്..!!
പ്രതിസന്ധി എന്ന വാക്കുപയോഗിക്കാന് കാരണം രൂപം കൊണ്ട കാലം മുതല്ക്കിങ്ങോട്ട് ഒരു പാര്ട്ടി ഭാരവാഹിയും അഴിമതി കേസിലോ മറ്റു അസാന്മാര്ഗ്ഗികങ്ങളിലോ പെടാത്ത ഒരു പാരമ്പര്യമാണു കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയ്ക്കുള്ളത്..!! ഇത് തീര്ച്ചയായും മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിനും അവകാശപ്പെടാനാകാത്ത ഒരു പെരുമ തന്നെയാണു..!! അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണു ജനങ്ങളുടെ മനസ്സില് ലാവലിന് കേസ് മുറിപ്പാടുണ്ടാക്കുന്നതും..!! ഇതെങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്നു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അമരക്കാരായ സഖാക്കള്ക്ക് പോലും നിശ്ചയമില്ലാത്തതും ഈ മുന്പരിചയമില്ലായ്മ കൊണ്ടു തന്നെയാണു..!! അതാണ് പറയുന്നത് കക്കാന് മാത്രമല്ല നിക്കാനും പഠിക്കണമെന്ന്... തൊണ്ണൂറു കോടി അടിച്ചുമാറ്റി..പാര്ട്ടി ഫണ്ടിലും പിണറായിയുടെ കുടുംബ ഫണ്ടിലും കയറ്റിയിട്ടു കേസ് ഒതുക്കണമെങ്കില് കേരള യാത്രയും ഗവര്ണറെ തെറിപറച്ചിലും കൊണ്ട് തീരില്ല...കരുണാകരന് ശിഷ്യപ്പെടണം... ഏതായാലും പേരുദോഷമായി.... കടല് വറ്റി കുളമായി! ഇനി അങ്ങട് അനുഭവിക്ക തന്നെ...
ഇതേ അവസ്ഥ കോണ്ഗ്രസ്സിനോ ബി.ജെ.പിയ്ക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനത്തിനോ ആയിരുന്നെങ്കില് ഒരു പക്ഷേ അവര് ഇത് നിസ്സാരമായി കൈകാര്യം ചെയ്തേനെ..!!
ഇവിടെ മാധ്യമങ്ങളും ജനങ്ങളും ഈ കേസ് ഇത്രയും പ്രാധാന്യത്തോടെ ചര്ച്ച ചെയ്യാനുള്ള കാരണം ഒരിയ്കലും സംഭവിക്കയില്ലാ എന്നു അവര് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് സംഭവിച്ചു എന്നതിലുള്ള അത്ഭുതം കാരണമാണു..!! അഴിമതി കേസുകള് കേരളത്തിനോ ഇന്ത്യയ്ക്കോ പുത്തരിയല്ലാ എന്നോര്ക്കണം..!!
പക്ഷേ ഇതിന്റെ പേരില് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങള് തകര്ന്നു തരിപ്പണമായി എന്ന മട്ടില് ഇതിലടക്കം പല കമ്യൂണിറ്റികളിലും വാര്ത്തകള് വരുന്നത് മലര്പ്പൊടിക്കാരന്റെ ദിവാസ്വപ്നം എന്ന നിലയ്ക്കേ കാണാന് കഴിയൂ..!! കാരണം..!!
തീര്ച്ചയായും... അവിടെ കമ്മ്യൂണിസം പറഞ്ഞിരുന്നവരെയൊക്കെ പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ... അവസാന സാമൂതിരിയും പടിവാതിലില് എത്തി നില്കുന്നു...ലെനിനിസ്റ്റ് (പിണറായിസ്റ്റ്) സിദ്ധാന്തങ്ങളല്ലേ ഇപ്പോഴത്തെ കമ്മ്യൂണിസം... അതായത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി ജനതാ ദള് പോലെയോ മായാവതിയുടെ ബീ എസ പീ പോലെയോ നേതാക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചീള് രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടിയായി അധപതിച്ചു കഴിഞ്ഞില്ലേ..
കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം കേരളത്തില് വളര്ന്നത് ആരുടെയും കൈ പിടിച്ചല്ല..!! മറിച്ച് വ്യക്തവും നിഷ്ഠവുമായ പ്രവര്ത്തന പാരമ്പര്യത്തിലൂന്നിയാണു..!! സ്വാമി വിവേകാനന്ദന് ഭ്രാന്താലയം എന്നു വിളിച്ച ഒരു ദേശത്തു നിന്ന് ഒരു ദളിതന് രാഷ്ട്രപതി വരെയായെങ്കില് അതിനു കമ്യൂണിസവും ശക്തമായ ഒരു നിമിത്തമായി എന്നു ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു..!!
ദളിതരെ രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചത് ആരാ സഖാവേ...... ശ്രീ കെ ആര് നാരായണന് എതിരായ നിലപാടല്ലേ ഇടതു പക്ഷം സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്,.... ഈ ചെറു പ്രായത്തില് ഇതൊക്കെ മറക്കാമോ സഖാവേ... ഒരു ദളിതനെ മുഖ്യമന്ത്രി കസേരയിലോട്ടു അടുപ്പിക്കാതിരിക്കാന് കേരളത്തില് തന്നെ ആവുന്നത് പയറ്റിയ പാര്ട്ടി അല്ലെ സീ പീ എം... പുളു അടിക്കണ്ടാ... സഖാവേ..
മതത്തിന്റെ ചങ്ങലകളില് നിന്നു ജനങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ച് ലോകത്തിലാദ്യമായി (അതോ രണ്ടാമതായോ) കമ്യൂണിസ്റ്റുകളെ ബാലറ്റിലൂടെ അധികാരത്തിലേറ്റിയ പാരമ്പര്യമാണു കേരളത്തിനുള്ളത്..!! അന്ന് അതേ ജനവിധിയെ മതത്തിനെ കൂട്ടു പിടിച്ച് അമേരിക്കന് പണമുപയോഗിച്ച് അട്ടിമറിച്ച അതേ കൂട്ടരാണു ഇന്നു ഭരണഘടനയുടെ പേരില് മുതലക്കണ്ണീര് ഒഴുക്കുന്നത്..!!
അതേ അമേരിക്കയുടെ ചാര സംഘടനയായ സീ ഐ ഏയുടെ കനേഡിയന് ഏജന്സിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ലാവലിനില് നിന്ന് കോടികള് വാങ്ങിച്ചു പുട്ടടിച്ചിട്ട് വേണം ഇത് പറയാന്..
വിമോചനസമര കാലത്തെ സൃഷ്ടിയാണു ഉമ്മന് ചാണ്ടിയും ആന്റണിയും എന്നോര്ക്കുക..!! ആന്റണിയ്ക്കു മതേതര മുഖമാണെങ്കില് കോണ്ഗ്രസ്സിന്റെ ക്രൈസ്തവമുഖമാണു ഉമ്മന് ചാണ്ടി..!! കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ഉപജാപകന്..!!
എന്റെ പിതാവ് പറയുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്..!! അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് എല്ലാവര്ക്കും എന്നും ജോലിയുണ്ട് പക്ഷേ ആര്ക്കും കാര്യമായ സമ്പാദ്യമില്ല ആഹാരമില്ല വിദ്യാഭ്യാസമില്ല..!! കാരണം തൊഴിലാളികള്ക്ക് അവരുടെ മൂല്യമെന്താണെന്നറിയില്ല..!! പക്ഷേ കമ്യൂണിസം ആ സ്ഥിതി പാടേ മാറ്റിയെടുത്തു..!! തൊഴിലിനു അര്ഹമായ കൂലി തൊഴിലാളിയ്ക്ക് ലഭിക്കും എന്നു കമ്യൂണിസം ഉറപ്പു വരുത്തി..!! പലപ്പോഴും മലയാളി അത് അട്ടിമറിച്ചെങ്കിലും..!! അതു കമ്യൂണിസത്തിന്റെ കുഴപ്പമല്ല..!! പണി ചെയ്യാതെ കൂലി ലഭിക്കണം എന്ന മലയാളിയുടെ ആഗ്രഹമാണു പലപ്പോഴും ഇതിനുള്ള കാരണം..!!
പണി ചെയ്യാതെ കൊടി പിടിച്ചാല് കൂലി കിട്ടും ... വിരട്ടിയാല് നോക്കുകൂലിയും.. ഇതൊക്കെ മലയാളിയുടെ രക്തത്തില് കലക്കി ചേര്ത്തത് മറ്റാരുമല്ലല്ലോ... മലയാളിയെ വികസന വിരുദ്ധരും സമര പ്രേമികളും ആക്കിയത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികള് തന്നെയല്ലേ...
കമ്യൂണിസം അപചയിച്ചു എന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രചാരണങ്ങള് അര്ഹിക്കുന്ന അവജ്ഞയോടെ തള്ളുന്നു..!! തള്ളിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും .... Facts are Facts....മാത്രവുമല്ല ഇപ്പോള് ഭരണഘടന എന്നു പുലമ്പുന്ന മാന്യന്മാരുടെ ചില മുന് കാല പ്രവര്ത്തികളിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ആകര്ഷിക്കുന്നു..!!
1. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സര്ക്കാറിനെ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ കൂട്ടു പിടിച്ച് അട്ടിമറിക്കുന്നു..!! അതേ മനന്യൂനപക്ഷങ്ങള് രാഷ്ട്രീയത്തില് ഒരു വിലപേശല് ശക്തിയായി മാറാന് ആ അവസരം മുതലെടുക്കുന്നു..!! ഈ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളില് പലതും സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെപ്പോലും അട്ടിമറിക്കാന് ശ്രമിച്ചവരാണെന്നോര്ക്കുക..!!
തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സര്ക്കാരിന്റെ കയ്യിലിരുപ്പിന്റെ കൊണം!
2. കുടുംബ വാഴ്ച..!! ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് ഒരു കുടുംബം ഇന്ത്യാ രാജ്യത്തിലെ ഭരണം സ്വകാര്യ സ്വത്താക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു..!! ആ കുടുംബത്തിനു പുറത്തു നിന്നുള്ളവരെയോ അതിന്റെ അടിമത്വത്തിനു വിധേയരാകാത്തവരെയോ നാണം കെടുത്തി അവസാനിപ്പിക്കുക..!! ഉദാ: നരസിംഹ റാവു, സീതാറാം കേസരി, ശരദ് പവാര്, പി.എം.സാംഗ്മ..!!! കിട്ടാത്ത മുന്തിരിങ്ങാ പുളിക്കും!!!
3. മതശക്തികളെ അമിതമായി വളര്ത്തുക..!! ഈ നാട്ടില് ഒരു കൊലക്കേസ് അട്ടിമറിക്കാന് പോലും മതശക്തികളെ പ്രാപ്തരാക്കിയത് ഇന്നു രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനമാണു..!! സി.ബി.ഐ. പറയുന്നത് വേദവാക്യമാണെന്നു പറയുന്ന ഉമ്മനും മാണിയും അടങ്ങുന്ന കോക്കസ് അഭയ കേസ് അട്ടിമറിക്കാന് ശ്രമിച്ചത് ഉദാഹരണം..!!
കൊന്നും കൊല വിളിച്ചും പാര്ട്ടി ഗ്രാമങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി വിലസുന്ന ഗുണ്ടകളുടെ പുതിയ പല്ലവി.... വാസവദത്തയുടെ ചാരിത്ര്യപ്രസംഗം!
4. അന്വേഷണ ഏജന്സികളെ രാഷ്ട്രീയമായി ഉപയോഗിച്ച് അവയുടെ വിശ്വാസത ഇല്ലാതാക്കുക..!! ബൊഫോര്സ് കേസ്, സിഖ് വിരുദ്ധ കലാപം എന്നിവ ഉദാഹരണം..!
സീ ബീ ഐ .. പോടാ പുല്ലേ എന്നതല്ലേ സീ പീ എമ്മിന്റെ അന്വേഷണ ഏജന്സികളോടുള്ള നയം!
5. വ്യക്തമായ ആദര്ശത്തിലൂന്നിയല്ലാതെ രാജ്യത്തെ നയിക്കുക..!! പണ്ടു കാലങ്ങളില് സോഷ്യലിസത്തിലൂന്നിയ വ്യവസ്ഥിതിയായിരുന്നു കോണ്ഗ്രസ്സിനെങ്കില് ഇന്ന് തീര്ത്തും മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയിലൂന്നില ഭരണമാണു..!! പണ്ട് സമാധാനം കാംക്ഷിക്കുന്ന രാജ്യം എന്ന വിളിപ്പേര് ഇന്ത്യയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കില് ഇന്നു സാമ്രാജ്യത്ത ശക്തികളുടെ പങ്കാളിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു ഇന്ത്യ..!!
പക്ഷെ ലോക സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥിതിയില് ഇന്ന് ഒരു വന് ശക്തിയായി ഇന്ത്യ വളര്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയും സഖാവ് കൂട്ടി വായിക്കുക... നമ്മുടെ നയങ്ങളിലെ മാറ്റങ്ങള് തന്നെയാണ് ഈ വളര്ച്ചക്ക് പ്രേരകം... അല്ലാതെ പഴയ സോഷ്യലിസം പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നുവെങ്കില് എന്നെ പിച്ച ചട്ടി എടുക്കേണ്ടി വന്നേനെ....
6. സജ്ഞയ് ഗാന്ധിയെപ്പോലുള്ള ക്രിമിനലുകളെ പുത്രസ്നേഹത്തിന്റെ പേരില് ഭരണം ഏല്പ്പിക്കുക..!! ആ മാന്യദേഹം ചെയ്തു കൂട്ടിയ വൃത്തികേടുകളുടെ ജീവിക്കുന്ന ഇരകള് ഇന്നുമുണ്ടാകാം..!!
പുത്രസ്നേഹം ഒരു തെറ്റാണോ സഖാവേ.... പുത്രനെ വിദേശത്ത് വിട്ടു പഠിപ്പിച്ചാല് തെറ്റ് പറയാനാകുമോ... മകന് പിടികിട്ടാപ്പുള്ളിയായെന്നു വെച്ച് ആഭ്യന്തര മന്ത്രിയാവാണ്ടിരിക്കാന് പറ്റുമോ?
7. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യമായ ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന അട്ടിമറിച്ച് അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കുക..!!
ഇതെല്ലാം ചെയ്തു കൂട്ടിയ കോണ്ഗ്രസ്സിന്റെ പിണിയാളുകളാണു ഇപ്പോള് കമ്യൂണിസം അപചയിച്ചു എന്ന സ്വപ്നവുമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്..!
ഇനി കേരളത്തിലെ കോണ്ഗ്രസ്സുകാര് ചെയ്തതോ..?
ഇപ്പോള് പ്രതിപക്ഷ നേതാവായ ഉമ്മന് ചാണ്ടി എന്ന മാന്യന് കെ.കരുണാകരന്റെ മന്ത്രിസഭയില് നിന്നും കരുണാകരന്റെ ഭരണത്തില് അസംതൃപ്തി രേഖപ്പെടുത്തി രാജി വച്ചയാളല്ലേ..? അന്നെവിടെയായിരുന്നു ഭരണഘടനയോടും കൂട്ടുത്തരവാദിത്തത്തോടും മറ്റുമുള്ള കൂറ്..? തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട എം.എല്.എ മാര് വെറും ഗ്രൂപ്പിസത്തിന്റെ പേരില് രാജി വച്ചില്ലേ..? അവരെല്ലാം ഇന്നെവിടെ..? സര്ക്കാറിന്റെ ഭാഗമായ ഒരു എം.എല്.എ. മുഖ്യമന്ത്രിയ്ക്കെതിരെ വ്യാജരേഖ ഉണ്ടാക്കിയില്ലേ..? അവരെ ഷാള് അണിയിച്ച് തിരികെ പാര്ട്ടിയിലേക്ക് ആനയിച്ചത് ഈ പറയുന്ന ജനാധിപത്യ ഭരണഘടനാ സ്നേഹികള് തന്നെയല്ലേ..? പൊതു ചടങ്ങില് വച്ചു നേതാക്കളുടെ മുണ്ടുരിഞ്ഞവരും ഇന്നു നേതാക്കള് തന്നെയല്ലേ..? ഇത്രയധികം പ്രഹസനങ്ങള് ജനങ്ങളുടെ മേല് ചൊരിഞ്ഞ മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനം ലോകചരിത്രത്തിലെങ്ങും കാണില്ല..!!
പൂര്ണമായി യോജിക്കുന്നു...
എന്നിട്ടാണിപ്പോള് മുതലക്കണ്ണീരുമായി ഇറങ്ങുന്നത് പ്രിയസുഹൃത്തുക്കള്..!!
രാഷ്ട്രീയത്തിലെ കിംഗ് മേക്കര് എന്നു സ്വയം പറയുകയും ലീഡര് എന്ന് കൂടെ നില്ക്കുന്നവരെക്കൊണ്ട് വിളിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ആ ദേഹത്തിന്റെ കഥയോ..? അഷ്ടിക്കായിട്ടാകണം അവസാന കാലത്ത് പുതിയ ലാവണം തേടിയുള്ള യാത്ര..!! കൂടെ ജനാധിപത്യ പോരാട്ടത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വല സമര നായികയായ മകളുമുണ്ട്..!! ജനാധിപത്യവും ജനങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹവും പട്ടുസാരിയിലൂടെ പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്ന പടനായകി..!! അക്കാമ്മാ ചെറിയാനു ശേഷം ഇത്രയും ജനസമ്മതി നേടിയ മറ്റൊരു വനിതാ രാഷ്ട്രീയക്കാരിയുണ്ടോ എന്നു പോലും സംശയമാണു..!!!
പൂര്ണമായി യോജിക്കുന്നു...
മുതലക്കണ്ണീരൊഴുക്കുന്ന എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ..!! നിങ്ങളുടെയൊക്കെ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് അതിനി രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളായാലും മതത്തിലൂന്നിയ രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളായാലും (കത്തോലിക്കാ സഭ ഉദാ:) അപചയിക്കാന് ഒരു പാടു കാലമൊന്നും എടുത്തില്ലല്ലോ..? രൂപീകരണത്തിനൊടൊപ്പം തന്നെ അതിന്റെയെല്ലാം ഭാഗഭാക്കായിരുന്നു ഈ അപചയങ്ങളും..!! സഭയുടെ പത്രം കച്ചവടക്കാരനായ ബിഷപ്പു മറിച്ചു വിറ്റില്ലേ..? കന്യാസ്ത്രീയെ കൊലപ്പെടുത്തിയിട്ട് ആ കൊല മറയ്ക്കാന് വിശ്വാസികളുടെ വോട്ട് മറയാക്കി പ്രധാനമന്ത്രിയെ വരെ സ്വാധീനിച്ചില്ലേ..?
മറിച്ച് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മേല് നിങ്ങള്ക്ക് അലപം അഴുക്കു പുരണ്ടതായി ആരോപിക്കാനെങ്കിലും കഴിഞ്ഞത് ഇപ്പോഴാണു..!! പ്രോജ്ജ്വലമായ എത്രയോ വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം..!! ഇത് അഴുക്കാണെങ്കില് ആ അഴുക്ക് കഴുകി വെടുപ്പാക്കിയിട്ട് പാര്ട്ടി മുന്നോട്ട് പോകും, തീര്ച്ച..!! ഞാന് പണ്ടു എവിടെയോ പറഞ്ഞത് ആവര്ത്തിക്കുന്നു..!!! വെറും അഴുക്കല്ലല്ലോ സഖാവേ... ചിതലരിച്ചു ദ്രവിച്ചു പോയതല്ലേ സഖാവേ....കഴുകിയിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല സഖാവേ...
ആടിന്റെ അകിടാടുന്നതു കണ്ട് കുറുക്കന്മാര് കൊതിയ്ക്കണ്ട..!!!
അവസാനം... അകിടും കാണില്ല... പിന്നെയല്ലേ, ആട്... ആട് കിടന്നിടത്തെ പൂട പോലും കാണില്ല... ( ആട്ടിറച്ചി ബക്കററിലാക്കാന് ശ്രമിച്ചിട്ട് നടക്കാഞ്ഞതിന്റെ കൊതിക്കെറുവ് മാറിയില്ല, അല്ലെ?)
ലാല്സലാം...!!!
ലാല്സലാം...!!!
Sunday, May 31, 2009
We are over politicised....
Of course, the new generations are much different from the older generations in different view points...
Most people when asked personally, do not have religious or political intolerances. They prefer to think beyond barriers. The higher education and standard of living has changed the mindsets of people.
Still a few, could be politicians or religious leaders, for their monetory, or power aspirations, try to bend people to their tastes. Many fall pray to those. My dear friends, dont feel offended...these leaders includes congressmen, league or communists, or sanghies.... Lets not limit them to political leaderships.... Muslim League leaders try to have power in their reaches...same is the case with NSS or SNDP... Catholic Church too is not different... we do see the tactics to protect their rich instistutions, their land mafias, using minority, and vimocahana samaram.. even we are using traditions to create power centres... Syro Malabar Church could be an example.
Let me come to the original issue. Eventhough Keralites started to think, it is long way to go... We listen to the politicians, or religious leaders to agreat extent.... with our basic selfishness. we dont look at our neighbours, when he is starving. We look jealously at them, when they prosper. then we will do our best to pull his legs.
We are over politicised....
we link politics to every aspect of our life... even we mix politics to religion, education, culture, ...to everything. We do have leaders, who take politics as a full time profession. I have seen guys with post graduation, without doing any work, just getting busy with politics... and then build big houses, buy plots... the speading corruption damages our generations.
Some of them turn to trade union politics.... am not against trade unions... unions for the sake of unions...strikes to keep them active...is killing our state..our industries..
We have fought against computers.... we have fought agaisnt "koythu yanthram", against attendance at offices, against development of places.... but when we turn back... how can we justify those fights?
We are over religious...
Our over dependance or religious leaders, rather than what is taught in our Holy Books, are misleading us. Recently we have seen many fake pastors, and swamies... How do our people, including senior officials go behind them? IMHO (courtesy: Jojan), we adore our priests, we give them over importance...and they take advantage of us.
We rush for banners advertising healing... ror we rush to retreat centres, expecting miracles.. Jesus said...these people are looking for miracles...
What need is faith in what the Holy Books teach us..
We lack manners...
We are all self centred. When we take a step, we never think of the effect of that step to another person who may come that way... We all need our things to get done, we dont care about what might happen to our neighbour because of our actions.
A quick thought of our fellowmen, will stop us from many wrong doings. When we rush for our comforts, a small glance at a starving neighbour in the street...might make us turn our steps. But Malayalees never bother about their neighbours... the phrase .."Ayalvaasi oru daridravaasi"is hard coded in our hearts.
Will come back...
prepared : 20 June 2008
Most people when asked personally, do not have religious or political intolerances. They prefer to think beyond barriers. The higher education and standard of living has changed the mindsets of people.
Still a few, could be politicians or religious leaders, for their monetory, or power aspirations, try to bend people to their tastes. Many fall pray to those. My dear friends, dont feel offended...these leaders includes congressmen, league or communists, or sanghies.... Lets not limit them to political leaderships.... Muslim League leaders try to have power in their reaches...same is the case with NSS or SNDP... Catholic Church too is not different... we do see the tactics to protect their rich instistutions, their land mafias, using minority, and vimocahana samaram.. even we are using traditions to create power centres... Syro Malabar Church could be an example.
Let me come to the original issue. Eventhough Keralites started to think, it is long way to go... We listen to the politicians, or religious leaders to agreat extent.... with our basic selfishness. we dont look at our neighbours, when he is starving. We look jealously at them, when they prosper. then we will do our best to pull his legs.
We are over politicised....
we link politics to every aspect of our life... even we mix politics to religion, education, culture, ...to everything. We do have leaders, who take politics as a full time profession. I have seen guys with post graduation, without doing any work, just getting busy with politics... and then build big houses, buy plots... the speading corruption damages our generations.
Some of them turn to trade union politics.... am not against trade unions... unions for the sake of unions...strikes to keep them active...is killing our state..our industries..
We have fought against computers.... we have fought agaisnt "koythu yanthram", against attendance at offices, against development of places.... but when we turn back... how can we justify those fights?
We are over religious...
Our over dependance or religious leaders, rather than what is taught in our Holy Books, are misleading us. Recently we have seen many fake pastors, and swamies... How do our people, including senior officials go behind them? IMHO (courtesy: Jojan), we adore our priests, we give them over importance...and they take advantage of us.
We rush for banners advertising healing... ror we rush to retreat centres, expecting miracles.. Jesus said...these people are looking for miracles...
What need is faith in what the Holy Books teach us..
We lack manners...
We are all self centred. When we take a step, we never think of the effect of that step to another person who may come that way... We all need our things to get done, we dont care about what might happen to our neighbour because of our actions.
A quick thought of our fellowmen, will stop us from many wrong doings. When we rush for our comforts, a small glance at a starving neighbour in the street...might make us turn our steps. But Malayalees never bother about their neighbours... the phrase .."Ayalvaasi oru daridravaasi"is hard coded in our hearts.
Will come back...
prepared : 20 June 2008
Saturday, May 30, 2009
Monday, February 23, 2009
God's Global Governance
"ഗ്ലോബല് എക്കണോമിക് റിസഷന്" എന്ന് പറയുന്നതിലും "ഗോഡ്'സ് ഗ്ലോബല് ഗവേണന്സ്" (God's Global Governance)എന്ന് പറയുകയായിരിക്കും കൂടുതല് ശരി എന്ന് കരുതുന്നു... വരവിലധികം ചിലവാക്കിയാല് എന്നായാലും, ഏത് വന് രാജ്യമായാലും, കുത്തുപാള എടുത്തല്ലേ പറ്റൂ...സംഭവിക്കാനുള്ളതു സംഭവിച്ചല്ലേ പറ്റൂ... അമേരിക്കയെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയ സബ്പ്രൈം ക്രൈസിസും, ക്രെഡിറ്റ് കാര്ഡ് ക്രൈസിസും ഒക്കെ ഇതു അടിവരയിട്ടു പറയുന്നു...
സ്റോക് മാര്ക്കറ്റ്, റിയല് എസ്റേറ്റ്, കമ്മൊഡിടി മാര്ക്കറ്റ്, എന്നീ മേഖലകളില് ഊഹക്കച്ചവടം മൂലം ഊതിവീര്പ്പിച്ച കുമിളകള് ആണ് പ്രധാനമായും പൊട്ടിയത്..എണ്ണ, ഷെയര്, മെറ്റല്സ്, തുടങ്ങിയ വിലകള് എട്ടുനിലയില് പൊട്ടി...തുടര്ന്ന് ഇവയെ ആശ്രയിച്ചു നില്ക്കുന്ന മേഖലകളും പൊട്ടിത്തുടങ്ങി... ബാങ്കിംഗ്, ഐടീ, കണ്സ്ട്രക്ഷന്....അങ്ങനെയങ്ങനെ... വിദേശ തൊഴില് മേഖലയെ ആശ്രയിച്ചു നില്കുന്ന കേരളമെന്ന കൊച്ചു സംസ്ഥാനത്തിന് ...സകലതിനും മറ്റുള്ളവരെ, മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളെ പോലും ആശ്രയിക്കുന്ന കേരളത്തിന്, ഈ പൊട്ടലുകളുടെ ദൂഷ്യഫലങ്ങളില് നിന്നു രക്ഷപെടുക അത്ര എളുപ്പമാവില്ല...
ഈ അവസ്ഥയില് രണ്ടു രൂപയ്ക്കു അരി കൊടുത്തത് കൊണ്ടോ കേരഫെഡിനും കെ എസ് ആര് ടീ സീകും എഴുതി തള്ളാന് കുറെ കോടികള് കൊടുത്തത് കൊണ്ടോ, പ്രസവ അവധി 180 ദിവസം ആകിയത് കൊണ്ടോ, പ്രശ്നങ്ങള് പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല...
> ഇങ്ങനെ കൊടുക്കുന്ന അരി കരിന്ചന്തയില് എത്താതെ അര്ഹരായ ആളുകള്ക്ക് എത്തുക,
> പ്രഖ്യാപിച്ച പദ്ധതികളുടെ പേരില് മന്ത്രിമാര് പുട്ടടിക്കാതിരിക്കുക, (അഥവാ പുട്ടടിച്ചാലും കോളങ്ങള് നിറച്ചും, ന്യൂസ് ഹൌറില് ചര്ച്ച ചെയ്തും രസിപ്പിക്കാന് മാധ്യമങ്ങളും ഉണ്ടല്ലോ),
> കേരളത്തില് എങ്ങനെ പരമാവധി തൊഴിലവസരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാം,
> എങ്ങനെ നല്ലൊരു തൊഴില് അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം,
> ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമവായത്തിലൂടെ ഹര്ത്താലുകളും സമരങ്ങളും ഒഴിവാക്കി പരമാവധി തൊഴില് ദിനങ്ങള് ലഭ്യമാകാം,
> കുട്ടനാട് ഇടുക്കി മലബാര് പാക്കേജുകള്,
> 20 വര്ഷമായിട്ട് തീരാത്ത ആലപ്പുഴ ബൈപാസ് പോലെയുള്ള കാലതാമസങ്ങള്
ഒഴിവാക്കുക
> നെല്ല് തെങ്ങ് റബര് കൃഷികളെ സംരക്ഷിക്കാന് വിള ഇന്ഷുറന്സും വില സംരക്ഷണവും പോലെയുള്ള മാര്ഗങ്ങള്,
> ഇന്ഫ്രാ സ്ട്രക്ചര് വികസനം,
> ഉയിര്ന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം,
> ഏറ്റവും പുതിയ ഐടീ ടെക്നോളജി,
> റോഡ് നിര്മാണം മേയ്ന്ടനെന്സ് തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം അഞ്ചു വര്ഷം ഗ്യാരന്റി മേയ്ന്ടനെന്സ്,
> എല്ലാ സര്ക്കാര് സേവനങ്ങള്ക്കും ഏക ജാലക സമ്പ്രദായങ്ങള്...
തുടങ്ങി ചിന്തനീയമായ അനവധി മേഖലകള്....
രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങള് കൊണ്ടു ഒരു സര്ക്കാരിന്റെ സ്മാര്ട്ട് സിറ്റി, എക്സ്പ്രസ്സ് ഹൈവേ, പദ്ധതികളെ നഖശിഖാന്തം എതിര്ത്തിട്ടു അധികാരത്തില് എത്തുമ്പോള് അവ നടപ്പാക്കേണ്ടി വരുന്ന രാഷ്ട്രീയ പൊള്ളത്തരങ്ങള് നാം കാണുന്നു... രാഷ്ട്രീയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കേരളത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കാന് വാര്ഷിക ബജറ്റിനു പകരം, അഞ്ചു വര്ഷ വികസന ബജറ്റുകളും വാര്ഷിക വിലയിരുത്തലുകളും പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാവുന്നവയല്ലേ?സുഹൃത്തുക്കളേ, നമുക്കു ഉറക്കെ ചിന്തിക്കാം...
സ്റോക് മാര്ക്കറ്റ്, റിയല് എസ്റേറ്റ്, കമ്മൊഡിടി മാര്ക്കറ്റ്, എന്നീ മേഖലകളില് ഊഹക്കച്ചവടം മൂലം ഊതിവീര്പ്പിച്ച കുമിളകള് ആണ് പ്രധാനമായും പൊട്ടിയത്..എണ്ണ, ഷെയര്, മെറ്റല്സ്, തുടങ്ങിയ വിലകള് എട്ടുനിലയില് പൊട്ടി...തുടര്ന്ന് ഇവയെ ആശ്രയിച്ചു നില്ക്കുന്ന മേഖലകളും പൊട്ടിത്തുടങ്ങി... ബാങ്കിംഗ്, ഐടീ, കണ്സ്ട്രക്ഷന്....അങ്ങനെയങ്ങനെ... വിദേശ തൊഴില് മേഖലയെ ആശ്രയിച്ചു നില്കുന്ന കേരളമെന്ന കൊച്ചു സംസ്ഥാനത്തിന് ...സകലതിനും മറ്റുള്ളവരെ, മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളെ പോലും ആശ്രയിക്കുന്ന കേരളത്തിന്, ഈ പൊട്ടലുകളുടെ ദൂഷ്യഫലങ്ങളില് നിന്നു രക്ഷപെടുക അത്ര എളുപ്പമാവില്ല...
ഈ അവസ്ഥയില് രണ്ടു രൂപയ്ക്കു അരി കൊടുത്തത് കൊണ്ടോ കേരഫെഡിനും കെ എസ് ആര് ടീ സീകും എഴുതി തള്ളാന് കുറെ കോടികള് കൊടുത്തത് കൊണ്ടോ, പ്രസവ അവധി 180 ദിവസം ആകിയത് കൊണ്ടോ, പ്രശ്നങ്ങള് പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല...
> ഇങ്ങനെ കൊടുക്കുന്ന അരി കരിന്ചന്തയില് എത്താതെ അര്ഹരായ ആളുകള്ക്ക് എത്തുക,
> പ്രഖ്യാപിച്ച പദ്ധതികളുടെ പേരില് മന്ത്രിമാര് പുട്ടടിക്കാതിരിക്കുക, (അഥവാ പുട്ടടിച്ചാലും കോളങ്ങള് നിറച്ചും, ന്യൂസ് ഹൌറില് ചര്ച്ച ചെയ്തും രസിപ്പിക്കാന് മാധ്യമങ്ങളും ഉണ്ടല്ലോ),
> കേരളത്തില് എങ്ങനെ പരമാവധി തൊഴിലവസരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാം,
> എങ്ങനെ നല്ലൊരു തൊഴില് അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം,
> ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമവായത്തിലൂടെ ഹര്ത്താലുകളും സമരങ്ങളും ഒഴിവാക്കി പരമാവധി തൊഴില് ദിനങ്ങള് ലഭ്യമാകാം,
> കുട്ടനാട് ഇടുക്കി മലബാര് പാക്കേജുകള്,
> 20 വര്ഷമായിട്ട് തീരാത്ത ആലപ്പുഴ ബൈപാസ് പോലെയുള്ള കാലതാമസങ്ങള്
ഒഴിവാക്കുക
> നെല്ല് തെങ്ങ് റബര് കൃഷികളെ സംരക്ഷിക്കാന് വിള ഇന്ഷുറന്സും വില സംരക്ഷണവും പോലെയുള്ള മാര്ഗങ്ങള്,
> ഇന്ഫ്രാ സ്ട്രക്ചര് വികസനം,
> ഉയിര്ന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം,
> ഏറ്റവും പുതിയ ഐടീ ടെക്നോളജി,
> റോഡ് നിര്മാണം മേയ്ന്ടനെന്സ് തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം അഞ്ചു വര്ഷം ഗ്യാരന്റി മേയ്ന്ടനെന്സ്,
> എല്ലാ സര്ക്കാര് സേവനങ്ങള്ക്കും ഏക ജാലക സമ്പ്രദായങ്ങള്...
തുടങ്ങി ചിന്തനീയമായ അനവധി മേഖലകള്....
രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങള് കൊണ്ടു ഒരു സര്ക്കാരിന്റെ സ്മാര്ട്ട് സിറ്റി, എക്സ്പ്രസ്സ് ഹൈവേ, പദ്ധതികളെ നഖശിഖാന്തം എതിര്ത്തിട്ടു അധികാരത്തില് എത്തുമ്പോള് അവ നടപ്പാക്കേണ്ടി വരുന്ന രാഷ്ട്രീയ പൊള്ളത്തരങ്ങള് നാം കാണുന്നു... രാഷ്ട്രീയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കേരളത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കാന് വാര്ഷിക ബജറ്റിനു പകരം, അഞ്ചു വര്ഷ വികസന ബജറ്റുകളും വാര്ഷിക വിലയിരുത്തലുകളും പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാവുന്നവയല്ലേ?സുഹൃത്തുക്കളേ, നമുക്കു ഉറക്കെ ചിന്തിക്കാം...
Subscribe to:
Posts (Atom)
